Μίκης Θεοδωράκης: Διονύσιε Σολωμέ, σε σέ κράζω!... (2)

Εκτύπωση
Share

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.

Από τον Αύγουστο τού 1968 έως τον Νοέμβριο τού 1969 ο Μίκης Θεοδωράκης εξόριστος κι αποκλεισμένος από τη Χούντα στην Ζάτουνα της Αρκαδίας. συνέθεσε μερικούς κύκλους τραγουδιών, που τα ονόμασε Αρκαδίες Ι-Χ.
Το τραγούδι «Στον Άγνωστο Ποιητή» -στο κύκλο Αρκαδία
VI- είναι ένα δραματικό-συγκινητικό Έπος, όπου ο Μίκης μνημονεύει και προσκαλεί όλους τούς Μεγάλους πού μεταλαμπάδευσαν την ιδέα της Ελευθερίας στην Ελλάδα…

Τραγουδά η Μαρία Φαραντούρη

Στον Άγνωστο Ποιητή

Ρήγα Φεραίε σέ σέ Κράζω.
Από την Αυστραλία στον Καναδά
κι από την Γερμανία στην Τασκένδη
σε φυλακές σε βουνά και σε νησιά,
διασκορπισμένοι οι Έλληνες....

Διονύσιε Σολωμέ σε σέ Κράζω.....
τρομοκρατούντες και τρομοκρατούμενοι
κατέχοντες και κατεχόμενοι
διηρημένοι οι Έλληνες.....

Ανδρέα Κάλβο σε σέ Κράζω…..
Λίκνο ομορφιάς και μέτρου η Πατρίς μου
Σήμερα Τόπος Θανάτου.

Κωστή Παλαμά σε σέ Κράζω...........
Πατρίς τού Διγενή και τού Διάκου η Πατρίς μου.
Σήμερα Χώρα Υποτελών.

Νίκο Καζαντζάκη σε σέ κράζω...
Όμως αν λησμονούν οι θνητοί
που μιλούν ακόμα την γλώσσα τού Ανδρούτσου
η μνήμη κατοικεί πίσω από τα σίδερα και τις σκοπιές.

Άγγελε Σικελιανέ σε σέ Κράζω.
Η Ψυχή της Πατρίδας μου είσαι σύ, πολύμορφο ποτάμι
τυφλό από το αίμα
κουφό από τον βόγγο
ανήμπορο από το μέγα μίσος
και την μεγάλη αγάπη
πού εξίσου εξουσιάζουν την ψυχή μου..

Η Ψυχή της Πατρίδας μου είναι αυτός ο σπόρος πού άπλωσε ρίζες πάνω στον Βράχο.
Είσαι σύ Μάνα, Γυναίκα , Κόρη
πού αγναντεύεις την Θάλασσα και τα βουνά
και κρυφά βάφεις με αίμα
τα κόκκινα αυγά της Αναστάσεως
πού εγκυμονούν οι καιροί και οι Άντρες.
Άμποτες νάρθει στη δύστυχη Χώρα μου
Πάσχα Ελλήνων.
Άγνωστε Ποιητή σε σέ Κράζω.